Szczawnica

Szczawnica jest w Pieninach miejscem, z którego się wyrusza. Leży u zbiegu Grajcarka i Dunajca, między Pieninami Właściwymi a Małymi Pieninami, i to stąd zaczyna się większość opisanych w tym przewodniku tras — od kilkugodzinnych wyjść na Palenicę po całodniowe grzbietowe wyprawy Pasmem Radziejowej.

Drugie życie miasta to uzdrowisko. Plac Dietla z drewnianymi willami, gankami i godłami nad wejściami jest sercem dawnego kurortu, a sześć wód leczniczych można wypić pod jednym dachem w odbudowanym „Domu nad Zdrojami”. Dwieście lat tej historii mieści się w trzech wystawach Muzeum Uzdrowiska w willi „Pałac”.

Do miasta należą też Szlachtowa i Jaworki — dawne wsie Rusi Szlachtowskiej. Zostały po niej dwie cerkwie bez wiernych, dla których je zbudowano, i to jest najkrótsza możliwa opowieść o tym, co się tu wydarzyło. Wyżej, za Jaworkami, otwierają się Wąwóz Homole i rezerwat Biała Woda — osiemset metrów wapiennej szczeliny ze ścianami do stu dwudziestu metrów i dolina skałek nad potokiem, którym szło się do wsi, której już nie ma.