Zdroje Szczawnicy
Dziewięć nazwanych ujęć wód mineralnych — trzy z nich ogólnodostępne i darmowe.

Wody Szczawnicy biorą się z geologii: masyw Bryjarki zbudowany jest z andezytów, skał pochodzenia wulkanicznego, i to one odpowiadają za nasycenie wód dwutlenkiem węgla. Stąd przydomek „góra wód” i stąd całe uzdrowisko.
Każde ujęcie ma imię, a imiona pochodzą najczęściej od rodziny Szalayów i ludzi uzdrowiska: Józefina, Stefan, Józef, Jan. Wody różnią się zasadniczo — od Heleny z mineralizacją poniżej 2 g/l po Magdalenę z 27 g/l, jedną z najbardziej zmineralizowanych wód w Polsce.
Sześć wód nalewa się w Pijalni na Placu Dietla, za opłatą. Trzy — Szymon, Wanda i Pitoniakówka — są ogólnodostępne i darmowe: przy wejściu na kolej na Palenicę, w Parku Dolnym powyżej kapliczki oraz przy ulicy Skotnickiej. Wystarczy przyjść z butelką.
Obejście zdrojów to dobry pomysł na dzień, w którym w górach wisi mgła — wszystko mieści się w granicach uzdrowiska i idzie się po płaskim.
Trasy, które tędy prowadzą
Jedna opisana trasa z aplikacji przechodzi przez to miejsce.
W praktyce
Pitoniakówka — ogólnodostępna
Odkryta w latach 30. XX wieku, gdy wójtem Szczawnicy Niżnej był Jan Pitoniak. Odwiert Józefina II z 1952 roku, ponownie ujęty w 1968. Szczawa wodorowęglanowo-chlorkowo-sodowa z rekordową zawartością dwutlenku węgla — 2290 mg/l przy wydajności 21 l/min. Przy ulicy Skotnickiej, latem ogólnie dostępna.
Szymon — najwydajniejszy
Odkryty w połowie XIX wieku, mineralizacja około 3 g/l. Najwydajniejsze źródło uzdrowiska — dawniej zasilało kąpiele w dolnym zakładzie zdrojowym. Dziś ogólnodostępne.
Wanda — w Parku Dolnym
Znana od lat 60. XIX wieku. Podawana przy nieżytach żołądka i jelit oraz skazie moczanowej. Ujęcie w Parku Dolnym, ogólnodostępne.
Helena
Odwiert w Parku Dolnym, znany od 1966 roku. Najlżejsza z wód — około 1,8 g/l, z żelazem. Nalewana w pijalni.
Józefina, Stefan, Józef
Trzy ujęcia z pijalni, nazwane po rodzinie Szalayów. Józefina jest najstarsza, Stefan pochodzi z 1828 roku, Józef — z 1986 i ma ponad 11 g/l mineralizacji.
Magdalena i Jan
Magdalena (1839) to rekord mineralizacji — 27 g/l. Jan (1869) był kiedyś podstawą butelkowanej „Szczawniczanki”. Obie dostępne w pijalni.
Opisujemy, czym jest to miejsce — bez godzin otwarcia, cen i terminów. Takie dane zmieniają się co sezon, więc przed wyjazdem sprawdź je u operatora atrakcji. Szczegóły działania tej atrakcji potwierdź na miejscu.
Kultura i historia
Pijalnia wód mineralnych
Sześć wód leczniczych pod jednym dachem, w odbudowanym „Domu nad Zdrojami”.
Szczawnica, ul. Zdrojowa
Przejażdżki bryczką
Uzdrowiskowa tradycja, która nie zniknęła — powozy czekają na ulicy Zdrojowej.
Plac Dietla i architektura uzdrowiskowa
Drewniane wille z gankami i godła nad wejściami — serce dawnego uzdrowiska.