Wodospad Zaskalnik

Woda spada z wysokości drugiego piętra na wapienny próg i przez lata wybiła pod nim nieckę — na tyle głęboką, że w upał moczy się w niej nogi cała rodzina. Powyżej progu jest jasna łąka, na której da się rozłożyć koc.

Wodospad zmienia się przez rok bardziej niż cokolwiek innego w okolicy. Najokazalszy jest wiosną, po roztopach. Zimą potrafi zamarznąć w lodową kolumnę. Latem bywa skromny — nie obiecuj dzieciom Niagary.

Sewerynówka leży na uboczu, z dala od głównego ruchu, i to jest połowa jej uroku. Z centrum Szczawnicy idzie się tu około czterdziestu pięciu minut, prawie po płaskim; parking jest kilkanaście metrów od wodospadu, a obok zatrzymuje się szczawnicka ciuchcia. Droga mija drewniany kościółek z 1925 roku, w którym latem odprawiane są msze.