Rezerwat Biała Woda

Dla dzieci od 6 lat. Wędrówka z Jaworek w głąb rezerwatu Biała Woda — jednej z najładniejszych dolin Małych Pienin. Potok wije się między białymi wapiennymi skałkami, a szlak prowadzi dnem doliny, kilkakrotnie przechodząc na drugą stronę wody. Prawie cztery kilometry w jedną stronę, więc to już wyprawa, a nie spacer.

Łatwaszlak zielony

Długość: 3,8 km
Czas przejścia: 1 h 19 min
Suma podejść: 218 m
Wydatek energii: 329 kcal

Trudność „łatwa" wyliczył portal z długości i sumy podejść (100 m w pionie liczone jak kilometr po płaskim). To szacunek, nie ocena autora przewodnika.

Zanim wyjdziesz

To rezerwat przyrody — nie schodź ze ścieżki, nie zrywaj roślin, psy tylko na smyczy.
Szlak kilka razy przechodzi przez potok. Po deszczu woda potrafi przybrać — weź buty, których nie szkoda zamoczyć.
Prawie 4 km w jedną stronę i 218 m podejść. Z młodszymi dziećmi wystarczy wejść w dolinę na kilometr i zawrócić.

Przebieg trasy

Wczytywanie mapy…

Profil wysokości

Profil wysokości: od 572 m do 733 m n.p.m. na dystansie 3,8 km. Wysokości z modelu terenu EU-DEM o rozdzielczości 25 m.

Opis odcinek po odcinku

Jaworki → Wejście do rezerwatu Biała Woda
Z Jaworek droga prowadzi w stronę doliny. Zabudowa się kończy, po bokach pojawiają się pierwsze wapienne skałki, a potok robi się coraz bardziej dziki.
Wskazówka: Z centrum Jaworek kieruj się na wschód, w stronę doliny Białej Wody.
Wejście do rezerwatu Biała Woda → W głębi doliny Białej Wody
Wchodzisz w rezerwat. Dolina zwęża się, białe skałki wyrastają wprost z zieleni, a ścieżka kilka razy przechodzi na drugą stronę potoku. To najładniejszy fragment — i dobre miejsce, żeby zawrócić, jeśli dzieci już mają dosyć.
Wskazówka: Trzymaj się wyznaczonej ścieżki. Przy przejściach przez potok pomóż młodszym dzieciom.

Ciekawostki po drodze

Jaworki

Wieś u wylotu dwóch dolin — Białej Wody i Homole. Dawniej zamieszkana przez Rusinów, do dziś stoi tu murowana cerkiew z XIX w., zamieniona po wojnie na kościół.

Wejście do rezerwatu Biała Woda

Rezerwat powołano dla ochrony wapiennych skałek i rzadkich roślin. Nazwa bierze się od koloru dna potoku — jasnego wapienia, przez który woda wydaje się mleczna.