Kościół świętego Wojciecha
Neogotyk z pienińskiego kamienia — i kolonia rzadkich nietoperzy na strychu.

Parafia w Szczawnicy istnieje od 1350 roku, ale obecny kościół jest znacznie młodszy: budowano go w latach 1882–1892 według projektu Stanisława Eljasza-Radzikowskiego. Prace prowadził ksiądz Jan Oleksik. Neogotycka bryła powstała z pienińskiego kamienia i cegły — materiału wziętego stąd, z okolicy.
Wyposażenie robiono przez trzydzieści lat i przez kilka rąk. Ołtarz główny i chrzcielnicę wykonał w latach 1892–1894 Kazimierz Chodziński, cztery ołtarze boczne i ambonę — rzeźbiarz Władysław Łuczkiewicz w latach 1894–1900. Osiemnastogłosowe organy zbudował w 1895 roku Tomasz Fall, a polichromię figuralną wykonał w 1923 roku Karol Polityński.
Na wieży wiszą dwa dzwony o bardzo różnym wieku: Józef z 1860 roku, przeniesiony jeszcze z poprzedniego kościoła, i Wojciech odlany w 1948 roku w ludwisarni Schwabego.
W praktyce
Nietoperze na strychu
Poddasze kościoła zajmuje kolonia podkowca małego — rzadkiego gatunku nietoperza, objętego ochroną. Nie widać go z dołu i nie o to chodzi: to jeden z tych przypadków, w których zabytek jest jednocześnie siedliskiem przyrodniczym.
Kiedy wejść
To czynny kościół parafialny. Poza nabożeństwami bywa zamknięty, a wnętrze z pięcioma ołtarzami najlepiej ogląda się przy świetle dziennym. Odpusty przypadają 23 kwietnia i 27 czerwca.
Opisujemy, czym jest to miejsce — bez godzin otwarcia, cen i terminów. Takie dane zmieniają się co sezon, więc przed wyjazdem sprawdź je u operatora atrakcji.
Kultura i historia
Pijalnia wód mineralnych
Sześć wód leczniczych pod jednym dachem, w odbudowanym „Domu nad Zdrojami”.
Zdroje Szczawnicy
Dziewięć nazwanych ujęć wód mineralnych — trzy z nich ogólnodostępne i darmowe.
Szczawnica, ul. Zdrojowa
Przejażdżki bryczką
Uzdrowiskowa tradycja, która nie zniknęła — powozy czekają na ulicy Zdrojowej.