Schronisko PTTK „Orlica”
Schronisko pod Białą Skałą (ok. 450 m), dawny pensjonat z 1932 r. W sierpniu 1954 potajemnie odprawił tu mszę ks. Karol Wojtyła. Dziś nosi imię Józefa Madei, legendarnego pienińskiego przewodnika.
Muzeum · 442 m n.p.m. · 2 tras prowadzi przez to miejsce
Schronisko pod Białą Skałą (ok. 450 m), dawny pensjonat z 1932 r. W sierpniu 1954 potajemnie odprawił tu mszę ks. Karol Wojtyła. Dziś nosi imię Józefa Madei, legendarnego pienińskiego przewodnika.
Duża grota wymyta w wapieniu (okap do 13,5 m). Od 1888 r. zwana Grotą Zyblikiewicza — popularne schronienie przed deszczem na Drodze Pienińskiej. W pobliżu tablica ku czci ks. Karola Wojtyły.
Figurka Matki Bożej Niepokalanie Poczętej we wnęce skalnej ok. 10 m nad drogą, z lat 30. XX w. Wymodlona przez Eugenię Dąbrowską z Orlicy za powrót syna do zdrowia. Zwana Matką Bożą Opiekunką Turystów.
Pawilon edukacyjny Pienińskiego Parku Narodowego (1995). W tym miejscu kończyła się Droga do Pienin, a zaczynała Droga Pienińska — dawniej stał tu kamienny ostrosłup z numerem jeden.
Przystań promowa u stóp Białej Skały. Przewoźnik przeprawia turystów na lewy brzeg Dunajca, w stronę Sokolicy; flisacy oferują też przejażdżkę do wylotu przełomu.
Pawilon edukacyjny Pienińskiego Parku Narodowego (1995). W tym miejscu kończyła się Droga do Pienin, a zaczynała Droga Pienińska — dawniej stał tu kamienny ostrosłup z numerem jeden.
Przystań promowa u stóp Białej Skały. Przewoźnik przeprawia turystów na lewy brzeg Dunajca, w stronę Sokolicy (747 m) — szczytu ze słynną, rosnącą wprost ze skały sosną.
Czterdzieści dwa kilometry to dystans maratonu, tylko z 1700 m podejść. Wyjście o świcie nie jest tu poradą, lecz warunkiem dojścia przed zmrokiem.
Źródło: przewodnik „Szlaki pełne zdrowia" (Piotr Krzywda, PTTK Oddział Pieniński, wyd. II, 2019).
49.41848 N, 20.45615 E
Łatwa
Średnia